Σπουδαστήριο Νεοελληνικής Γλώσσας - Έκθεσης Αποστόλου Γεώργιος

Ο κύριος Γιώργος, ο φετινός μου καθηγητής για την Έκθεση , είναι μια πραγματικά ξεχωριστή φυσιογνωμία στην τάξη. Με το απίστευτο χιούμορ του, κατάφερνε να μετατρέπει και τα πιο βαρετά θέματα σε ζωντανές συζητήσεις, κάνοντάς μας να γελάμε και να σκεφτόμαστε ταυτόχρονα. Πέρα όμως από τις γλωσσικές και συντακτικές μας επιδόσεις, δεν έλειπαν και οι ξεχωριστές του παρεμβάσεις : εξειδικευμένες αναλύσεις για τις γυναίκες και την οδήγηση, πάντα με μια δόση υπερβολής που προκαλούσε πολλές αντιδράσεις , από γέλια μέχρι έντονους διαλόγους! Και βέβαια, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις θρυλικές του παρεμβάσεις για τα ματσαρίσματα του Παοκ ,που μετέτρεπαν την τάξη σε ποδοσφαιρική "επιτροπή ανάλυσης", με προβλέψεις και ατάκες που άφηναν εποχή. Ένας καθηγητής που, με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, σου άφηνε πάντα κάτι παραπάνω απ’ όσα έγραφαν τα βιβλία και οι σημειώσεις. ❤️

Το μάθημα της Έκθεσης τις Τρίτες ήταν το highlight της εβδομάδας μου: όχι μόνο γιατί γελούσα κάθε φορά που έκανε πλάκα για τον ΠΑΟΚ (οκ, φέτος το αξίζαμε...), αλλά γιατί ήξερα ότι θα φύγω με σκέψεις βαθιές που είχαν κάτι αληθινό. Ο κύριος Αποστόλου είναι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να πει κάτι με τέτοια ειλικρίνεια, που δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να αναθεωρήσεις τη ζωή σου. Με βοήθησε να σκέφτομαι πιο βαθιά, πιο ελεύθερα. Το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθα από αυτόν είναι πως η Έκθεση δεν είναι μόνο λόγια στο χαρτί. Είναι τρόπος να βλέπεις τον κόσμο( νταξει το παράκανα λίγο) και επίσης, πως αν γράψεις "ποιο" αντί για "πιο", κινδυνεύεις με ήπιο εγκεφαλικό (εκείνου, όχι δικό σου). Έναν χρόνο τον είχα και ήταν αρκετός για να μου αλλάξει τον τρόπο που σκέφτομαι. Ευχαριστώ, κύριε — κι ας είστε Άρης!

Κύριε Αποστόλου ή αλλιώς κοουτς. Νιώθω απίστευτα ευγνωμον που πέρασα αυτά τα τρία χρόνια του λυκείου με εσάς για καθηγητή. Κάθε εβδομάδα περίμενα πως και πως να έρθει η ώρα του μαθήματος για να αναλύσουμε τα οπαδικα της χρονιάς. Επιπρόσθετα θέλω να σας ευχαριστήσω που κάνατε την έκθεση από τα αγαπημένα μου μαθήματα, καθώς ο τρόπος διδασκαλίας σας ήταν απίστευτος. Θα μου λείψουν όλα αυτά τα αστεία που λέγατε κατά την διάρκεια μαθήματος και ξεκαρδιζομασταν. Πάνω απ'όλα όμως ελπίζω να κρατήσω επαφές μαζί σας γιατί πέρα από καθηγητή σας θεωρώ και ως έναν φίλο μου!!

Για εμένα ο κύριος Αποστόλου αποτελεί πρότυπο φιλολόγου και καθηγητή. Ο μεθοδικός, ρεαλιστικός και συνάμα χιουμοριστικός τρόπος που έχει προσεγγίσει το μάθημα της Έκθεσης μου κέντρισε το ενδιαφέρον από την πρώτη στιγμή. Θαυμάζω πραγματικά τόσο τις γνώσεις του όσο και τον τρόπο που τις συνδέει με τη διδαχή. Χαρις στον κύριο Γιώργο καλλιέργησα τον τρόπο έκφρασης μου και διεύρυνα το γλωσσικό μου αισθητήριο σε τέτοιο βαθμό ώστε σήμερα -λίγες μέρες πριν τις εξετάσεις- να νιώθω ασφάλεια και αυτοπεποίθηση για ο,τι και αν επιχειρήσω να αποτυπώσω γραπτά. Κύριε Γιώργο θα μου μείνετε αξέχαστος! Ευχαριστούμε από καρδιάς για όσα ματς της Αρειαναρας θυσιάσατε προκειμένου να κάνουμε μάθημα. ΥΓ. Μην αγχώνεστε, όταν πάρω το δίπλωμα οδήγησης θα φροντίσω να σας ενημερώσω άμεσα. Σε κάθε περίπτωση προέχει η διασφάλιση της σωματικής σας ακεραιότητας.

Αν και τον κύριο Γιώργο τον γνώρισα μόλις πριν από ένα χρόνο, νομίζω πως είναι σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Με ιδιαίτερο χιούμορ και οι δύο, νομίζω πως τα πειράγματα για το μπειμπι μπλου, το ξινό νερό, τις ιδιόρρυθμες κάλτσες και τα πατζακια που τύλιγε απέξω και όχι από μέσα ήταν απλά μια ρουτίνα. Και με ένα κοινό πρόβλημα: τον ψυχαναγκασμό. Τόσο για την καθαριότητα των παπουτσιών, όσο και για τα τετράδια που δεν έπρεπε να μετακινηθούν ούτε κατά χιλιοστό πάνω στο έδρανο. Και παράλληλα με την εξωπραγματικά δυνατή φωνή με την οποία παραδίδει την "ύλη" μαθήματος, η οποία δεν καταλαβαίνω πως δεν του προκαλούσε πονόλαιμο μέσα στη χρονιά, προσπαθούσε να σου καλλιεργήσει την ικανότητα να χειρίζεσαι τα θέματα προς διαπραγμάτευση, να σφραγίζεις τενεκέδες, να βγάζεις τη δουλειά όπως πρέπει και γενικά, να σκέφτεσαι, χωρίς να περιορίζεσαι στα όρια της κάθε ύλης και της θεωρίας. Και προφανώς αυτά δεν αφορούν μόνο το μάθημα της έκθεσης, αλλά γενικότερα τη ζωή.

Κύριε Αποστόλου, Μπορεί να είμαι Σερραια κατά το ήμισυ πλέον, αλλά πιστεύω πως θα εκτιμήσετε και θα λάβετε σοβαρά την δική μου ειλικρινή αξιολόγηση χωρίς προκατηλειμμενα αρνητικά συναισθήματα λόγω της καταγωγής. Αρχικά, μπορώ να παραδεχτώ πλέον, κάνοντας στην άκρη τον εγωισμό μου, πως η αποψη σας για το γυναικείο φύλο είναι εν μέρει σωστή, με ορισμένα σημεία που τα θεωρώ υπερβολικά. Παρόλα αυτά, συγχαρητηρια για την αψογη δουλεια σας στην διαρκεια της χρονιας, συγχαρητήρια για την οργάνωση και την εξαιρετική υπογράμμιση των σημειώσεων μας( δεν θα ξεχάσω να σας ανανεώσω το απόθεμα στυλό και υπογραμμιστικων για καλύτερα αποτελέσματα) και τέλος συγχαρητήρια που καταφέρατε να κάνετε και για εμένα το μάθημα της έκθεσης ενδιαφέρον. Σας εύχομαι να συνεχίσετε να διδάσκετε με το ίδιο πάθος μήπως και η γενιά μας πάρει τον σωστό δρόμο. Επίσης οπότε θέλετε κανονίζουμε ημερήσια εκδρομή στις Σέρρες.

Δε θα γίνει λόγος για το πόσο εξαιρετικός καθηγητής είναι . αυτό προφανώς το γνωρίζουν όλοι . Θα μιλήσω όμως για τον άνθρωπο ή αλλιώς τον Coach : έναν άνθρωπο αυθεντικό, με σπάνιο χιούμορ και τρομερές ατάκες αυτοσχεδιασμού, που μπορούν να μετατρέψουν το πιο σοβαρό μάθημα σε μια ώρα γέλιου Ακόμη κι αν η έκθεση δεν ήταν ποτέ το αγαπημένο μου μάθημα, ανυπομονούσα εκείνη την ώρα …λες και ήταν ένα <<καταφύγιο>> ( εντάξει έβαλα εισαγωγικά-σκουφάκι άρα είμαι ασφαλής και δεν θα κατηγορηθώ για χρήση μεταφορικού λόγου 😉 . Οι αναλύσεις του για τις μικρές λεπτομέρειες της ζωής — αυτές δηλαδή που κανείς δεν αναφέρει αλλά όλοι αντιλαμβανόμαστε και παρατηρούμε . Ανέκαθεν θυμάμαι να καραδοκούν απρόσμενες ατάκες και σχόλια (αμφιλεγόμενα για μερικούς ) μα πάντα με χιουμοριστικό χαρακτήρα που γεννούσαν διάλογο, προβληματισμό και πολύ γέλιο . Και φυσικά, κανείς δεν θα ξεχάσει το αθλητικό ρεπερτόριο ως σημείο τομής .Τα διθυραμβικά σχόλια για τον Άρη — και τα όχι και τόσο " διθυραμβικά " για τον μΠΑΟΚ. Πέρα από καθηγητής, υπήρξε πάνω απ’ όλα εξαιρετικός άνθρωπος. Για μένα , περισσότερο φίλος παρά δάσκαλος. Μου άφησε αναμνήσεις που δύσκολα χωρούν σε έναν γραπτό λόγο — και σίγουρα αρκετές που θα μου μείνουν αξέχαστες . Τα χρόνια περνάνε αλλά οι στιγμές αυτές μένουν ανεξίτηλες . Μετά από 7 περίπου χρόνια …και τι δε θα έδινα να κάνω ένα ακόμα μάθημα . Υ.Γ. Η επική ματσάρα μπάσκετ… πρέπει να συνεχιστεί